B.Y’nin Hikayesi

Sözle ve süzerek bakma dışında taciz yaşamamıştım şu zamana kadar o yuzden oncekiler bu kadar sarsmamıştı beni çünkü artık normalleşti her kadın yaşıyo bu ülkede nasılsa yapacak bir şey yok diye.İstanbulda pazara gitmiştim pantolon almaya.Pantoloncuya beden sordum hangisi olur diye gelin ölçeyim dedi bende pantolonun be kısmını üstüme tutup öyle anlayacak sandım adam sanki pantolon bacağıma olacak mı gibisinden bakıyomuşçasına bacaklarımı elleyerek yukarı doğru çıkmaya başladı.Ben içinde bulunduğum durumu anlamaya çalışıp hiç yaşamadığım için taciz mi yoksa ben mi fazla fesat düşünüyorum diye bir yandan düşünüyorum bir yandan şoktayım en sonunda geri attım kendimi adamın yüzüne bile bakamadan pantolonu aldım çıktım.Etrafıma bile bakamadım ya başkası gördüyse diye.En kötüsüde adama hiç bir şey söyleyemeyip yanına bırakmış oldum.Çevredekiler tepkisiz kalır diye korkup sustum.Minibüs bekledim gelmedi dersaneye yürüdüm.Yürürken önce konduramadım öyle bi adama çünkü genç düzgün birine benziyordu.

Dersaneye gidince tuvalete kendimi kitleyip ağlamakla ağlamamak arasında içime atıp yüzümü yıkadım biraz sakinleşince hiç bir şey olmamış gibi davrandım.Kimsede anlamadı.Aileme arkadaşlarıma anlatamadım utancımdan.
[got_back]